Lucy.
Gekregen van de pop van Lucy.

De oma van Lucy ligt op sterven. Lucy is met haar ouders bij haar op bezoek. Oma vraagt of ze Lucy voor de laatste keer even onder 4 ogen mag spreken. Als haar ouders weg zijn, haalt haar oma een oude pop met porselijnen hoofd onder de dekens vandaan. Ze geeft het aan Lucy en zegt: die is nu voor jouw. Een paar tellen later blaast ze haar laatste adem uit.

Als Lucy 's avonds naar bed gaat, zet ze haar pop op de kast en gaat slapen. 's Nachts, om 12 uur precies, hoort ze een scheurend geluid. "Lucy.. Lucy.. " hoort ze. "Ik zit op je kast... Ik heb een mes... Ik maak je dood..." Lucy krijst om haar vader en haar vader komt meteen helemaal in paniek naar boven gerend en vraagt wat er is. Met geopende mond en wijdopengesperde ogen wijst Lucy naar haar pop. "Bedoel je dit?" vraagt hij. Lucy knikt. Haar vader snapt het niet helemaal, maar om Lucy gerust te stellen begraaft hij de pop in de tuin. Die nacht gebeurt er niks meer.

De volgende nacht stapt Lucy niets vermoedend in haar bed. Maar als de klok 12 keer slaat, herkent ze het scheurende geluid. "Luuuuuucy... Ik zit op je nachtkast... ik heb een mes... ik maak je dood." Lucy gilt het uit en haar vader komt weer naar boven gerend. Hij ziet de pop op het nachtkastje en de rillingen lopen hem over zijn rug. Hij pakt de pop, smijt hem in een doos, en stapt in de auto. Hij rijdt 10 kilometer, voor hij de pop 5 meter diep in de grond begraafd. Als hij weer terug is, lijkt er net alsof er niets gebeurd is.

De volgende nacht gaat Lucy weer naar bed. Ze kan niet slapen en als de klok twaalf uur slaat, lopen de ijskoude rillingen over haar rug. Maar er gebeurt niets en Lucy valt in slaap. Ze wordt wakker als ze een ijskoude hand op haar gezicht voelt. "Luuuucy... Luuuucy... Ik zit op je kussen... ik heb een mes... ik maak je dood." Lucy slaakt een rauwe kreet, dat zich vermengt met het scheurende geluid. Als haar vader haar kamer binnenstormt, treft hij haar dood aan, naast haar de grijnzende pop ...